Pomóc dzieciom
Kształtować ich osobowość,
Budzić zamiłowanie do wolności,
Choćby słońce wolności
Zaświeciło tylko na chwilę"

Przedszkole nr 16 w Koszalinie

ul. Szenwalda 9
75-442 koszalin
tel. 94 345 26 16

BIEDRONKI

biedronki-01

grupa 1
(3-4 latki)


 Nauczyciele pracujący w grupie „Biedronki”:

Agnieszka Nowak
(wychowawca)

Anna Kowalska

Paulina Biskup

pomoc nauczyciela

Jolanta Dziadowiec


ZADANIA
WYCHOWAWCZO-OPIEKIŃCZO-
DYDAKTYCZNE

 

Luty 2017

Krąg tematyczny: nasze emocje
Rozpoznawanie stanów emocjonalnych na podstawie mimiki twarzy, odgrywanie ról w zabawach parateatralnych; uczenie się umiejętności radzenia sobie z różnymi emocjami; układanie historyjek obrazkowych; rozwijanie sprawności manualnej; ćwiczenie umiejętności liczenia w jak najszerszym zakresie

Krąg tematyczny: w krainie figur geometrycznych
Rozpoznawanie i nazywanie podstawowych figur geometrycznych; tworzenie prac plastycznych z użyciem różnych figur; rozwijanie percepcji wzrokowej, spostrzegawczości;  utrwalanie nazw kolorów;

Krąg tematyczny: bezpieczne ferie
Poznanie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw zimowych i w trakcie uprawiania sportów zimowych; wzbogacanie słownictwa z zakresu zimowych dyscyplin sportowych; udział w zabawach rytmicznych, rozpoznawanie odgłosów; rozwijanie sprawności i koordynacji ruchowej poprzez różne formy aktywności

Krąg tematyczny: laboratorium zmysłów
Poznawanie przedmiotów i otoczenia za pomocą różnych zmysłów; rozwijanie logicznego myślenia; doskonalenie orientacji w schemacie własnego ciała; rozwijanie sprawności manualnej poprzez działalność plastyczną


piosenka
„Wiele figur dookoła”
(K. Tomiak–Zaremba)

Wiele figur dookoła,
czy rozpoznać wszystkie zdołasz?
Kierownica w taty aucie,
oko, talerz – w koła kształcie.
Żagiel łódki ma trzy kąty
tak jak dachy – to trójkąty.
Gdzie prostokąt jest schowany?
W kształcie drzwi, książek i ściany.

 

piosenka
Pięć Zmysłów”

Ref. Pięć zmysłów mam i wszystkie znam /2x
Oko widzi, patrzy w koło
Czy jest smutno, czy wesoło ?
Ref. Pięć zmysłów mam i wszystkie znam /2x
Ucho słucha, nasłuchuje
Co usłyszy to notuje
Ref. Pięć zmysłów mam i wszystkie znam /2x
Nos wywącha zapach wszelki
I ten piękny i ten średni.
Ref. Pięć zmysłów mam i wszystkie znam /2x
Język smaki podpowiada
Pyszna każda jego rada.
Ref. Pięć zmysłów mam i wszystkie znam /2x
Ręka dotknąć wszystko musi
Czasem nawet się ubrudzi.
Ref. Pięć zmysłów mam i wszystkie znam /2x



LISTOPAD 2016

Krąg tematyczny: listopadowa pogoda
Nazywanie i rozpoznawanie zjawisk pogodowych, rozwijanie umiejętności układania rytmów, słuchanie tekstów literackich i wypowiadanie się na ich temat, poznawanie i pamięciowe opanowywanie tekstów krótkich rymowanek.

Krąg tematyczny: woda kapie kap, kap, kap
Prowadzenie zabaw badawczych z wodą, poznawanie znaczenia wody dla życia roślin, zwierząt, ludzi; rozwijanie umiejętności pracy w zespołach; poznawanie nowych technik plastycznych, rozwijanie umiejętności twórczych.

Krąg tematyczny: nasze zwierzaki
Poznawanie podstawowych informacji dotyczących życia zwierząt, określanie wielkości, stosowanie pojęcia para, rozpoznawanie i nazywanie figur geometrycznych, tworzenie układanek geometrycznych według wzoru.

Krąg tematyczny: idę z misiem do przedszkola
Poznawanie zwyczajów niedźwiedzi, doskonalenie sprawności manualnej podczas prac w kąciku gospodarczym; stosowanie określeń dotyczących położenia w przestrzeni; słuchanie utworów literackich; tworzenie układanek z darów przyrody.


 

piosenka
„Popatrzcie na jamniczka”

Popatrzcie na jamniczka!
Wyturlał się z koszyczka,
Zaczaił się na babcię
i porwał babci kapcie.

Ref. A jak spał, a jak spał,
taką grzeczną minę miał.

Poszarpał chustkę w róże
i zrobił dwie kałuże,
i moja nową lalkę
zaciągnął pod wersalkę

Ref. A jak spał, a jak spał…

A teraz gdzieś ucieka
i szczeka, szczeka, szczeka.
Łapiemy więc jamniczka,
niech wraca do koszyczka.

Ref. A jak spał, a jak spał…

 

wiersz
„Naprawimy misia”

(Czesław Janczarski)

 „Kto misiowi urwał ucho? No, kto? – pytam.
Cicho, głucho… Nikt się jakoś nie przyznaje.

Może jechał miś tramwajem?
Może upadł, biegnąc z górki?
Może go dziobały kurki?
Może Azor go tarmosił,
urwał ucho, nie przeprosił?

Igła, nitka, rączek para,
naprawimy misia zaraz!
O już sterczą uszka oba,
teraz miś się nam podoba”


 

KĄCIK RODZICA

 

Zachowanie dziecka przy stole

Każde, nawet najbardziej niesforne dziecko, można nauczyć odpowiedniego zachowania przy stole. Potrzeba do tego zaangażowania ze strony rodziców. Najważniejsze jest to, by być konsekwentnym. Niestety w wielu przypadkach rodzice popełniają rozmaite błędy.

Już od przedszkolaka można wymagać nie tylko samodzielności w jedzeniu, ale także pomocy w czynnościach z nim związanych: przynoszeniem czystych talerzy i nakrywaniem do stołu, odnoszeniem brudnych naczyń, wycieraniu stołu. Należy jednak pamiętać o tym, że rodzic nie powinien wyręczać dziecka – nakarmienie go na pewno przyspieszy i ułatwi sprawę, ale schludne jedzenie jest umiejętnością, które każde dziecko musi opanować, a przecież lepiej wcześniej niż później.

Jedzenie lepiej smakuje przy ładnie nakrytym stole. Warto więc przed każdym posiłkiem postarać się, by stół wyglądał efektownie. Można zaangażować do pomocy dziecko. Ono chętnie np. rozmieści serwetki przy stole. Będzie się cieszyło, jeśli dobrze rozłoży sztućce i przyozdobi stół świeczką lub kwiatami.

Jedzenie powinno być odpowiednio przygotowane i podane w sposób dostosowany do możliwości dziecka. Nie nakładajmy zbyt dużych porcji – lepiej nałożyć dokładkę, niż irytować się, że dziecko nie zjada za dużej porcji. Niedobrze, jeżeli każdy napełnia własny talerz na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”. Trzeba zwracać uwagę na to, czego potrzebuje drugi, jak się czuje. Uważnie należy obserwować dziecko – jeśli zaczyna się kręcić i grzebać w talerzu, może to być znakiem tego, że już się najadło. Nie może też być przy jedzeniu zbytniego pośpiechu.

Z pewnością dziecko będzie chętniej jadło, jeżeli jadłospis będzie urozmaicony. Często rodzice podają swym pociechom cały czas to samo. Warto więc od czasu do czasu urozmaicać posiłki. Nie trzeba w tym celu wcale zmieniać wszystkich nawyków żywieniowych.

U większości dzieci problem stanowi sama postawa przy stole. Dzieci siedzą zgarbione, bokiem, z podwiniętymi nogami, klęczą na krześle, półleżą na stole, podpierają się łokciami, zsuwają z krzesła i… długo by jeszcze wymieniać. Dlatego warto wprowadzić jasną zasadę: podczas posiłku należy siedzieć prosto. Pilnujmy tego i sami przestrzegajmy. Jeśli dziecko zaczyna się garbić, należy mu o zasadzie przypomnieć. Ważne też jest wyrabianie umiejętności posługiwania się sztućcami i uczenie tego, że pokarmy są po to, żeby je jeść, nie bawić się nimi.

Bardzo często pomimo usilnych starań rodziców dziecko w dalszym ciągu źle zachowuje się przy stole. Może to być wynikiem tego, że dorośli zamiast dawać swym pociechom dobry przykład kształtują w nich złe nawyki. Dobrych manier najlepiej uczyć dając swemu dziecko dobry przykład. Osoby dorosłe siedząc przy stole powinny się zachowywać tak, by dzieci mogły ich traktować jako wzór godny naśladowania. Dobrze, aby rodzice zachowywali się pogodnie, nie wybrzydzali i prowadzili przy stole miłą konwersację.

Zdarza się, że wokół jedzenia, czy raczej „nie-jedzenia” rozgrywają się całe sceny. Bierze się to stąd, że dziecko jest niejadkiem lub rodzice go za takiego uważają. Wówczas zamiast codziennej, zwykłej czynności mamy Wielką i Poważną Sprawę. Z tego wynika cały szereg różnych, popełnianych w najlepszej wierze, błędów: zgoda na jedzenie przed telewizorem, zabawianie: czytanie bajek, odgrywanie teatrzyków, robienie min itp., karmienie wbrew woli dziecka, na siłę, oszukiwanie: „jeszcze tylko ta łyżka” – mówi rodzic i natychmiast pakuje nową porcję, straszenie: „jak nie zjesz, to nigdy nie urośniesz pojedziesz do szpitala, wiatr cię porwie”, przekupywanie: „zjedz tę zupę, a dam ci całą czekoladę”, szantażowanie: „jeśli nie zjesz, nie obejrzysz bajki”, jedzenie z doskoku.

Niestety tego typu nawyki rzutują na późniejsze zachowanie przy stole. Jeśli dziecko przyzwyczai się, że podczas każdego posiłku rodzice robią „cyrk” – podobnego zachowania oczekuje później i nie może zrozumieć, dlaczego nagle powinno siedzieć spokojnie i jeść.